دو کیسه فیلتر مایع با برچسب «۱۰ میکرون» لزوماً قابل تعویض نیستند. این برچسب، راندمان کامل نگهداری، شرایط آزمایش، ظرفیت جریان یا چیدمان آببندی را به شما نمیگوید. یک مشخصات مفید، الزام حذف ذرات را با ساختار کیسه مستند شده و شرایط عملیاتی مرتبط میکند.
میکرون یا میکرومتر، واحد طول است. در مشخصات فیلتر، این واحد اندازه ذره یا اندازه دهانه را توصیف میکند - اما معنی آن بستگی به نحوه تعیین رتبهبندی دارد.
بپرسید: در آن اندازه ذرات، چه درصدی از آن باقی میماند، تحت چه روش و شرایط آزمایش؟ عددی بدون این اطلاعات، مبنای ناقصی برای مقایسه محصولات است.
«اسمی» و «مطلق» نباید به عنوان درصدهای جهانی در نظر گرفته شوند. تعریف و دادههای راندمان تولید کننده را برای محصول دقیق درخواست کنید. نه کلمه «مطلق» و نه یک عدد میکرونی کوچک نباید به عنوان ادعایی مبنی بر حذف هر ذره در هر فرآیند استفاده شوند. به عنوان مثال، دادههای ACCUGAF منتشر شده توسط Eaton، راندمانهای تعریف شده برای محصولات خاص را گزارش میدهند، نه یک ادعای کلی حذف ۱۰۰٪. [1]
تعداد مش معمولاً تعداد منافذ یا تکرارها را در هر اینچ خطی توصیف میکند - نه در هر اینچ مربع. این منافذ همچنین به قطر نخ یا سیم و بافت بستگی دارد. بنابراین، دو ماده با تعداد مش یکسان میتوانند منافذ متفاوتی داشته باشند. [2]
برای کیسههای توری، میزان باز شدن کیسه بر حسب میکرون، جنس و ساختار آن را بپرسید. بدون بررسی پارچه، از تکیه بر نمودارهای عمومی مش به میکرون خودداری کنید.
برای کیسههای نمدی و سایر کیسههای با بستر عمیق، رفتار نگهداری را نمیتوان صرفاً به عنوان یک دهانه الک یکنواخت توصیف کرد. به جای فرض اینکه یک کیسه توری و یک کیسه نمدی با برچسب یکسان رفتار یکسانی دارند، دادههای فیلتراسیون تأمینکننده را مقایسه کنید. به عنوان مثال، شرکت Eaton به صراحت کیسههای توری پلیاستر چند رشتهای خود را به عنوان کیسههای اسمی با رتبهبندی مشخص میکند. [3]
با هدف شروع کنید: محافظت از تجهیزات، کاهش ذرات قابل مشاهده، بازیابی جامدات یا برآورده کردن یک الزام کیفی تعریفشده در پاییندست. ذرات مشکلساز و نحوه اندازهگیری موفقیت را شناسایی کنید.
سپس مرور کنید:
یک کیسه ظریفتر به طور خودکار راه حل بهتری نیست. ممکن است خیلی سریع بارگیری شود یا افت فشار غیرقابل قبولی ایجاد کند. در مواردی که آلودگی متغیر است، یک آزمایش کنترلشده با نمونهبرداری توافقشده و معیارهای پذیرش، آموزندهتر از انتخاب صرفاً بر اساس تعداد میکرون است.
برای هدف حذف میکروپلاستیک، اندازه ذرات، شکلها و پلیمرهای مورد نظر را تعریف کنید، سپس بر روی یک روش تحلیلی و معیارهای پذیرش توافق کنید. رتبهبندی میکرونی یک کیسه به تنهایی حذف میکروپلاستیک را تأیید نمیکند. آزمایش باید مایع واقعی، شرایط عملیاتی و کنترلهای نمونهبرداری را بررسی کند؛ نتایج باید محدوده اندازه اندازهگیری شده و محدودیتهای روش را بیان کنند.
اگر کیسه به درستی در جای خود قرار نگیرد، حتی زمانی که محیط مناسب باشد، ذرات میتوانند به خروجی برسند. طراحی حلقه، محل قرارگیری کیسه، سبد نگهدارنده، طول کیسه و روش نصب را بررسی کنید. ایتون برای محصولات کیسهای مرتبط، یک ابزار درج را توصیه میکند تا به تراز صحیح در سبد کمک کند. [3]
اگر کیفیت خروجی بدتر شد، نصب و آسیب را در کنار درجهبندی انتخابشده بررسی کنید. فرض نکنید که تغییر به اندازه میکرون کوچکتر، بایپس را اصلاح میکند.
اختلاف فشار هوای تمیز را در جریان عملیاتی ثبت کنید، سپس روند آن را زیر نظر داشته باشید. معیارهای تغییر را با استفاده از دستورالعملها و محدودیتهای مربوط به کیسه، سبد نگهدارنده و محفظه اصلی تنظیم کنید - نه یک مقدار فشار جهانی که از یک مقاله کپی شده باشد.
قبل از باز کردن محفظه، رویههای تایید شدهی خاموش کردن، ایزولاسیون، کاهش فشار و جابجایی ایمن آن را دنبال کنید. تحت فشار، محفظه را باز یا تنظیم نکنید. خطرات سیال و دمای حفظ شده نیز مهم هستند. از دفترچه راهنمای سازنده محفظه به عنوان دستورالعمل کنترل استفاده کنید. [4]
جزئیات سیال و وظیفه فوق، نیاز به نگهداری مورد نظر، شماره قطعه فعلی کیسه، ابعاد، عکسهای حلقه، مدل محفظه، مقدار و مشکل مشاهده شده را ارسال کنید. تعریف رتبهبندی پیشنهادی، شواهد آزمایش موجود و محدودیتهای مواد را درخواست کنید.
یک استعلام دقیق، مقایسه پیشنهادات مشابه را آسانتر میکند - و از خرید کیفی که با برچسب مطابقت دارد اما با کاربرد آن مطابقت ندارد، جلوگیری میکند.
بهروزرسانیشده در ۳ نوامبر ۲۰۲۶.